Nieokreślone
nie powiedziałam tego słowa!
on jawnie skrzywił się z przekąsem.
kanciaste myśli w ustach schował
on, ona, ono
z wąsem…
potem te płci nieokreślone
dzierżawią w dłoniach swoje ego
palcami grabią puste skronie
z refrenem miałkim,
pieśń dla niego.
później x, y – niewiadome
po co to pisać, skoro nie wiem
czy to dziewczynka zadżumiona
ślepy zaułek, czy dziura w niebie.
coś nagle szybko mi uciekło
goni po kartce jak w obłędzie
a gdzie jest teraz? - pytam pana
czy kwoka dalej siedzi w rzędzie?
nieokreślone literacko, zaspokojone linie sławy
bezpłciowość kartki zapisanej
pożre kleks z pióra bez obawy
boisz się tworzyć wiersze bez twarzy?
skorupki myśli, rzędy literek
nie napisałam tego do dziennikarzy
a jutro będzie dzień usterek
.