Liść kasztanu
świat to liść kasztanu
dłoń z kanapką dla głodnego
szklana kula z płatkami śniegu
uśmiech manekina ze sklepowej witryny…
umiera jesienią
na kolorowo tańczy w kroplach deszczu
gra wiatrem w konarach drzew
wreszcie zasypia na zimnej trawie…
miałeś mi wczoraj wymasować plecy
dziś wiatr zdmuchnął resztkę sił
jęczę przygnieciona martwymi liśćmi,
czekam kiedy przestanę cierpieć…
.