Spotkania
te spotkania jak białe motyle
i wskazówka z zegara senna
słowa, które tylko na chwilę
w warkocz splata pora jesienna
pyłkiem kwiatu unoszą się wiersze
wersy rymów kłębią nad kawą
krzyczą słowa zębami przycięte
i poezja grana przez świerszcze
płatkiem śniegu spisane powieści
topią lody spotkań zimowych
pod swetrami schowane przygody
trzask w kominku intryg niewieścich
kilka zwrotek niewinnych, tych białych
kiedy w rękach pióro trzymamy
to Maestro nam kartki podkładał
by litery poezję składały
kiedy kropka, średnik, akapit
czy pan duży, czy mały, pan wie…
dzisiaj myślnik wszyscy stawiamy
lub przecinek, by wrócić bądź nie…
.