***
Życie to czarno biały film
czasem pantomima
bywa że komediodramat
niemy głos duszy jak pies bezdomny samotnej
Zza masek teatralnych spoglądają na nas jakby cienie naszych wcześniejszych wcieleń
daremny trud
wymazania gumką złych wspomnień
nasze mentalne odbicia czasem w krzywym zwierciadle
pokazują ulotność ciepła zapałki
już nigdy nie założysz użytej wcześniej maski
Świat cały czas jak przycięty automat nakręca nas
ludzie ludziom pokazują gdzie ich miejsce
na talerzu podają półprawdy
nęcą nas zbyt ciasnymi kostiumami
w stylu legginsów
światłem, które pali gałki oczne
muzyką jak drewno niedostępną
raniącą duszę alchemika
Codzienny makijaż atrybut pierwszej klasy przykrywa kolejne bruzdy
wyrzuty po życiu bez oddechu
poczwarka porzuca kokon to drugi etap wtajemniczenia
lekcje mądrości lub głupoty
otwórz mi oczy na piękno
nie rzucaj pereł przed wieprze
zachowaj talent
palec boży i pazur
gdy poczujesz pustkę istnienia
dziecka tęczy dziecka wojny.