Pociąg do dobra i zła
Tolerancja to nasz chory substytut życzliwości!
Ciągnie nas na różne strony,
przybieramy maski i chwiejemy się,
jak osika na wietrze.
Stąpamy na linie bez zabezpieczeń,
kiedy wartość ludzkiego życia przelicza się na drobne.
Mamona kusi, jak cyrkonia w dniu ślubu,
przecież lepiej dać sójkę w bok,
niż być nawigatorem niewidomego.
Piękni inaczej, tak zwiesz ludzi,
a sam jesteś karłem moralnym.
Na przekór światu podstawiasz nogę,
by móc się wspinać wyżej i wyżej,
aż na sam szczyt.
W życiu jednak przychodzi moment,
że trzeba wypełnić pustkę,
wyrwę moralną!
Zaczyna brakować uśmiechu przyjaciela
i psa, który cieszy się na widok pana.
Choć to co dobre zawsze kosztuje
i nie chodzi o złoto!
Warto dodać skrzydeł tym małym istotom co cierpią.
Pociąg do czynienia dobra to puste miejsce w tramwaju,
zakupy, które właśnie przyleciały do starszej pani.
Zwykłe słowa: „Jak dobrze, że jesteś!”
Uścisk, gdy gardło nie mówi - bo cierpi.