Wanda Szado-Kudasikowa
Noinakso wiesna
Ta wiesna
noinekso ze syćkik.
W rzecy
te same holnego duchnieńcio
ale inkse
zrucajonce lawiny wspomnień.
Te same krokusy
ale dziś kwitnom
filiotowym zolem.
Beziki
miękućko przybacujom
drogik rąk dotknięcio,
a syćkie
wieśniane ptoski
śpiywajom na wyścigi
coby wyłożyć
ostatni chodnicek
Świętego Wędrowca
nopiykniyjsymi nutami.
Świat wiy
i cuje.
Temu ta wiesna
noinakso.