Wycieczki szczytowe
21. Przez Polanę Kondratową na Małołączniak (2096 m)
Wycieczka całodniowa.
Podejście 3 godziny, trasa 8,5 km, różnica wzniesień ok. 1100
m. Najpopularniejsze dojście do Czerwonych Wierchów, wspaniałe
widoki na obie strony grani tatrzańskiej, latem droga przez
prawdziwy ogród botaniczny. Znaki zielone i czerwone. Wycieczka
łatwa, uciążliwa przez swą długość. Parking przy ul. Br.
Czecha, koło Ronda.
Uwaga! W czasie mgły i po opadach śniegu wędrówka granią Czerwonych Wierchów wymaga wielkiej uwagi. Jakiekolwiek schodzenie ze szlaku grzbietowego grozi śmiertelnym niebezpieczeństwem - łagodne, kopulaste szczyty Czerwonych Wierchów w niższych partiach są podcięte stromymi progami, którym pokonanie bez sprzętu taternickiego jest niemożliwe.
Z Kuźnic
niebieskim szlakiem podchodzimy do schroniska na Hali Kondratowej
(Trasa nr 20). Tu w lewo skos przez polanę odchodzi szlak
znakowany zielono - początkowo łagodnie przez łąkę, potem
coraz bardziej stromo, zakosami w górę Długiego Żlebu. Na grań
wchodzimy na Przełęczy pod Kopą Kondracką (1863
m). Dochodzimy do szlaku prowadzącego przez główny grzbiet
Tatr. Piękne widoki na słowackie Tatry Wysokie, z Krywaniem w
centralnym miejscu panoramy. W dole - największa w Tatrach
Dolina Cicha.
Skręcamy w prawo (na zachód) i za znakami czerwonymi
podchodzimy na pierwszy z Czerwonych Wierchów - Kopę
Kondracką (2005 m). Obok ścieżki często można
spotkać pasące się kozice, które sprawiają wrażenie
oswojonych, gdyż nie płoszą się widokiem turystów. Ale
jakiekolwiek próby zbliżenia się do nich powodują albo
paniczną ucieczkę, albo agresję. Na północ, w stronę
Giewontu odchodzi żółty szlak do Doliny Małej Łąki.
Czerwono znakowana ścieżka schodzi na Małołącką Przełęcz,
a potem wznosi się na kolejny szczyt - Małołączniak
(2096 m). Wspaniałe widoki, zwłaszcza na stronę zachodnią.
Dobrze widoczne Zakopane i Kościelisko. Wiosną i latem piękne
kwiaty - szczególnie charakterystyczne dla tego terenu pełniki,
nazywane górskimi różami, tojady, różnokolorowe skalnice.
Nazwa Czerwonych Wierchów pochodzi od situ skuciny - rośliny,
która z końcem lata przybiega czerwono-brązowy kolor.
Powrót tą samą drogą
(2 godz. 15 min) albo:
* Dalej czerwonym szlakiem szczytami Czerwonych Wierchów (Krzesanica,
Ciemniak) do Doliny Kościeliskiej - 3 godz.
* Czerwonym szlakiem na Ciemniak, dalej zielonym przez Dolinę
Tomanową do schroniska na Ornaku, skąd bez znaków do Kir u
wylotu Doliny Kościeliskiej - 3,5 godz.
* Niebieskim szlakiem na północ przez Wielką Turnię i Dolinę
Małej Łąki na Gronik - 2,5 godz.