Wstęp

Klimat

Zakopane leży w strefie klimatu górskiego, charakteryzującego się niską średnią temperaturą roczną (5,1^o C). Najchłodniejszym miesiącem jest styczeń (-4,5^o), najcieplejszym lipiec (+14,5^o). Poszczególne części miasta różnią się zdecydowanie pod względem klimatycznym, co zależy od wyniesienia nad poziom morza i lokalnego układu orograficznego. Zimą częstym zjawiskiem jest inwersja temperatury - dolne partie miasta mają temperaturę niższą, bowiem chłodne powietrze jako cięższe opada w dół i utrzymuje się w niższych punktach kotliny. Na szczycie Kasprowego Wierchu niekiedy w zimie jest o kilkanaście stopni cieplej niż w Zakopanem.
Z punktu widzenia klimatologii lata w Zakopanem nie ma: średnie temperatury dobowe sporadycznie tylko przekraczają 15^o C. Zima - czyli okres, kiedy średnia dobowa temperatura ma wartości ujemne - trwa ok. 120 dni.
Roczna suma opadów wynosi średnio 1100 mm, na szczęście 40% spada na ziemię w postaci śniegu. Najbardziej deszczowymi miesiącami są czerwiec i lipiec, najmniej pada w lutym. Rekordową grubość pokrywy śnieżnej zanotowano na Kasprowym Wierchu 15 kwietnia 1995 r. - 355 cm.
Średnio 295 dni w roku jest praktycznie bezwietrznych. W pozostałym okresie przeważają wiatry chłodne, zachodnie. Wiatr wschodni na ogół gwarantuje stabilną, dobrą pogodę. Zjawiskiem charakterystycznym dla regionu górskiego jest wiatr halny (w Alpach zwany föhnem). Jest to wiatr lokalny - powstaje w Tatrach, gdy na zachód od gór jest ośrodek niżowy, a na wschód - wyżowy. Wówczas masy powietrza, przemieszczając się z południa na północ i napotykając na swej drodze mur szczytów górskich wznoszą się i ochładzają o pół stopnia na każde 100 m. Zawarta w powietrzu woda ulega skropleniu, tworząc charakterystyczny ciemny wał chmur nad Tatrami. Pozbawione wilgoci powietrze spada na północną stronę Tatr i ogrzewa się o 1 stopień na każde 100 metrów różnicy wysokości. Wiatr nabiera prędkości i uderza z wielką siłą w dolne partie Tatr i Zakopane, powodując niekiedy ogromne zniszczenia. W 1968 r. zanotowano huraganowy halny, wiejący z prędkością 280 km/godz. Zniszczonych wówczas zostało kilkaset hektarów lasów tatrzańskich.
W dni poprzedzające uderzenie halnego wiatru zwiększa się pobudliwość nerwowa ludzi w rejonie Podhala, a osoby, cierpiące na schorzenia układu krążenia czują się zdecydowanie gorzej. Zmniejszone ciśnienie atmosferyczne, charakterystyczne dla Zakopanego, jest także niezbyt bezpieczne dla chorych na serce - zwłaszcza, że ma ono niekiedy charakter skaczący.
Ogólnie klimat Zakopanego ma charakter "bodźcowy", przyspiesza przemianę materii, poprawia samopoczucie i pomaga w leczeniu wielu chorób. Niemniej jednak, z uwagi na drastyczną różnicę klimatu i położenia geograficznego Zakopanego i Tatr w stosunku do reszty tej części Europy - przed przyjazdem w te strony warto przyjrzeć się własnemu zdrowiu i, w razie jakichkolwiek problemów, skonsultować się z lekarzem.

Dalej đ

Powrót do spisu treści ń

Powrót na stronę główną ő