Piąty tom „Spotkań literackich” zamierza pokazać Czytelnikom bieżący dorobek autorów, czyli utwory powstałe na cotygodniowych warsztatach literackich, odbywających się w nowotarskim Miejskim Ośrodku Kultury, jak i odzwierciedlić drogę artystyczną, jaką przeszli ci z nich, których dzieła trafiają do Czytelników po raz kolejny – w kilku przypadkach już po raz piąty. Ta droga jest niekiedy imponująca. Nie twierdzę, że osoby te zdobyły większe umiejętności w trakcie naszych zajęć, choć wykluczyć tego nie można. Przede wszystkim jednak nabrały odwagi i większej wiary w siebie, a to są cechy osób twórczych. Mają one zwykle coś ciekawego do powiedzenia i potrafią to coś odpowiednio nazwać. A zarazem spoglądają na świat pod własnym, osobistym kątem, nie dając się prowadzić na smyczy powszechnych sądów opinii publicznej i tzw. jedynie słusznych poglądów. Na szczęście, twórcy V tomu tym razem stronili od bieżących spraw politycznych, obracając się w sferze własnych fantazji, ocen i emocji – w zasadzie dystans do bieżących połajanek jest warunkiem prawdziwie niezależnej twórczości.
Kilkunastu autorów piątych „Spotkań” to w większości „weterani”, osoby, których twórczość obserwujemy już od lat – jedynie dwie osoby w tym roku debiutują. Większość autorów jest z Nowego Targu, choć niektórzy czasowo przebywają poza „miastem”. Tradycyjnie gościmy na łamach także Kalinę Grucę z Toporzyska koło Jordanowa i Mariolę Sochę z Łodzi, które od lat współpracują z nami korespondencyjnie. Tematyka i forma prezentowanych prac jest dowolna, choć ilościowo przeważa proza, tym razem beletrystyczna – wspomnień i materiałów historycznych w zasadzie nie ma. Prace prezentujemy w porządku alfabetycznym nazwisk autorów.
Wiosennymi ukłonami dziękujemy Dyrekcji Miejskiego Ośrodka Kultury w Nowym Targu za otoczenie nas opieką i wydanie niniejszego tomu. Pięć lat to za mało na jubileusz i jakieś próby podsumowania – to ostatnie, mam nadzieję, będzie kiedyś dokonane przez Czytelników. Autor tych słów pragnie wyrazić tutaj jedynie podziękowanie wszystkim tym, z którymi przez te pięć lat miał zaszczyt współpracować i życzy im wielu pięknych doznań artystycznych w dalszych latach życia i twórczości.
Maciej Pinkwart
Nowy Targ, kwiecień 2009