Daj mi talent
Wiosnę pochwycić, choć szybko umyka,
Dostrzec skowronka na nieba bezkresie,
Spić się przy źródle muzyką strumyka,
Umieć wyśpiewać, co głos serca niesie.
Słońcem zalane namalować lato,
Górskie dziedziny zabarwić pastelą,
Hale okrywać jaskrów żółtą szatą,
Patrzeć, jak dymy po wioskach się ścielą.
Wyrzeźbić jesień, dłuta ostrym słowem,
Odgłosy dzwonów zachować w pamięci,
Od drzew pożółkłych brać barwy miodowe,
Chłonąć pejzaże, aż łza się zakręci.
Dotknąć śnieżynki misternej na twarzy,
Złotym janczarem zagrać mroźne tony,
A przy kominku posłuchać się marzy,
Śnieżnej zawiei tan wichru szalony.
Chciałbym mieć talent, by dokonać tego,
Odnaleźć niebo tutaj, blisko domu,
Poznać urodę, świata tak cudnego,
Dajże mi talent, nie powiem nikomu.