***
W krwiobiegu dni
zapominam że istnieję
ściana to mentalny szlaban
zachłysnęłam się życiem
wciąga mnie brutalność fal eteru
mej piosenki bez refrenu i składni
zamykam porami ciała
wszechogarniający lęk
byt to spacer po rozżarzonych węglach
Kanciasty Księżyc ma w nosie
wrażliwość wojownika światła
podmuch wystarczy by zapałka zgasła
kruchość płatków
twardość korzeni
c’est la vie