Anna Maria Świerczek, Nowy Targ
Mur
Jesteś jak mur
Który gdy pokrywa go kwiecie
Przez lata kruszy się
Kiedy runiesz?
Piękno przecież
przeczy prawdzie
O życiu
Które znasz zbyt dobrze
By wspominać
Każda cegła
Mieści w sobie
Namiastkę szczęścia
Którego nie ma w teraz
A w gruzach
Znów kwiaty
Piękno panoszy się
W twym życiu
Dopiero po śmierci