Krzysztof Kokot, Nowy Targ
Popiołami wypalona,
Ślepa, sterczy samotnie,
Dzwonnica zgładzonego miasta
Wpatrzona w oprawcę.
Żyzne ryżowiska,
Zanurzone w amnezji,
Uległe zielonej niepewności,
Leczą depresję.
Wysoko dymy,
Mieszają się z chmurami,
Tworzą teatr cieni.
Ona na gruzach,
Karmi jego serce swoim smutkiem
Przebaczyła?
Kwiecień 2005
* z cyklu „Migawki filipińskie”