Maciej Pinkwart, Północna Słowacja...
ABOW (Abov) - kraina historyczno-geograficzna na południowo-wschodniej
Słowacji i północno-wschodnich Węgrzech, między Górami Wołowskimi
i Czarną Górą od zachodu, a Slanskimi Wierchami od wschodu, w
dorzeczu dolnego biegu Hornadu. Część słowacka położona
jest w większości na terenie kotliny koszyckiej. Nazwa od węgierskiego
zamku Abaújvar, a ta z kolei - od nazwiska jego właściciela
Samuela Aby. Samodzielność komitatu liczy się od 2 połowy
XIII wieku, kiedy to wydzielono go z ziem Abanovohradu (Castrum
Novum). W XVII wieku czasowo Abov został włączony do Księstwa
Siedmiogrodzkiego, po rozpadzie królestwa Węgier jego północna
część przypadła Czechosłowacji.
Najstarsze prehistoryczne ślady osadnictwa pochodzą z wczesnego
paleolitu (osada w Barcy). W Buzicach, Koštianie, Komárovcach i
Sene odnaleziono liczne ślady osadnictwa wczesno-słowiańskiego.
W pierwszej połowie XI wieku w Kotlinie Koszyckiej osiedlają się
plemiona madziarskie. Bardzo zniszczony w czasie najazdu
tatarskiego w 1241-42 r., podupadł jeszcze bardziej w czasie
wojen tureckich i powstań szlachty węgierskiej. Odrodził się
w ciągu XVII i XVIII wieku, głównie dzięki migracji z północy,
ale ciągle miał mniej ludności niż w XIV wieku: spisy
odnotowały istnienie w Abowie 230 miejscowości, w tym jednego
wolnego miasta królewskiego (-->Koszyce) i tylko 5 miasteczek.
Większość mieszkańców była pochodzenia węgierskiego.
Wykorzystując żyzną ziemię i dobry klimat, ludność zajmowała
się przeważnie rolnictwem, przemysł hutniczy usytuował się
na granicy Gemeru, Koszyce były wielkim centrum rzemiosła już
od średniowiecza, tam też od XVIII wieku zaczął rozwijać się
przemysł i szkolnictwo.
Historyczną stolicą Abowa był początkowo Abaújvar, od II połowy
XVI w. Gönc, od połowy XVII w. Koszyce, które też są jedynym
większym miastem regionu.
Rzeki: Hornad, Torysa, Olšava.
Trasa: nr 15.