Maciej Pinkwart, Północna Słowacja...

 

 

STARY ZAMEK (Starý hrad )

 

Usytuowany na prawym brzegu Wagu, powyżej miejscowości Nezbudská Lučka, w pobliżu Warina i Streczna, na malowniczym lesistym wzgórzu nad Domaszyńskim Meandrem, 60 m nad lustrem rzeki, w miejscu, gdzie znaleziska archeologiczne wykazały ślady osadnictwa już od czasów prehistorycznych.

W pisemnych źródłach pojawia się po raz pierwszy za panowania Beli IV w 1241 r., kiedy to jest majątkiem królewskim. Za panowania Matusza Czaka (początek XIV w.) był siedzibą władz prowincji, i aż do co najmniej 1354 r. nazywany był Zamkiem Warin. Za panowania rodziny Pongráców, na przełomie XV i XVI w. zaczął tracić na znaczeniu i popadał w ruinę. Początkowo właściciele zaczęli zbierać środki na jego renowację, nawet wystąpili do króla Ludwika II o zezwolenie na to, by daniny z posiadłości rodowych przez sześć lat przeznaczać na odbudowę. Ale w 1561 r. zwrócili się do cesarza Ferdynanda I o zgodę na zburzenie zamku i postawienie innego w bardziej dogodnym miejscu, jako że położenie Starego Zamku nie pozwalało na to, by skutecznie mógł być siedzibą administracji władz dominium. Mimo zgody Ferdynanda, zamek jednakże ocalał, choć Pongrácowie przenieśli swą siedzibę do kasztelu w Warinie, zachowując nieco zniszczoną twierdzę jako ewentualny bezpieczny bastion obronny.

Z XVII-wiecznych opisów wiemy, że dolny zamek otaczały wysokie i masywne mury, zaś przy bramie wejściowej znajdowały się dwa pomieszczenia dla strażników, w obrębie murów były też trzy baszty obronne. Na terenie dolnego zamku usytuowana była cysterna na wodę, stajnie, piwnice i zejście do Wagu. Średni zamek stanowił siedzibę kasztelana i większości załogi twierdzy, tutaj także były pomieszczenia kuchenne i gospodarcze oraz ciemnica. Górny zamek tworzyła czterokondygnacyjna wieża, zakończona tarasem obserwacyjnym, otoczonym włoską attyką. Na najwyższej kondygnacji umieszczone były działa, była tam także prochownia i zbrojownia.

Pod zamkiem było niewielkie gospodarstwo hodowlane, gdzie trzymano owce, krowy i drób, była także zagroda z końmi, a w pobliżu dwa ogrody i sad.

Po upadku powstania Rakoczy’ego, zamek stracił całkowicie swoje wojskowe znaczenie. Jeszcze do połowy XVIII w. Pongrácowie trzymali w nim załogę, ale potem opustoszał i popadł w ruinę. Dziś jest cenionym zabytkiem.

E Powrót do leksykonu
E Powrót do "Spisu treści"