Halin 1988
Do "Szkocji" szło się jakieś pół godzinki, niekiedy dłużej, niekiedy krócej. Z niespełna trzyletnią Asią raczej dłużej i z postojami. Ale w końcu, gdy mijało się niewielki brzozowy zagajniczek, w którym często można było wypatrzyć zające, już było wiadomo, że za kilka kroków można będzie się ułożyć wśród szkockich wrzosowisk i nie pamiętać, że to tylko mała wysepka piękna wśród oceanu brzydoty, który próbuje nas zalewać...