Willa przy ul. Kasprusie w Zakopanem, od 1976 r. stanowi siedzibę Muzeum Karola Szymanowskiego. Wybudowana w końcu XIX w. przez Józefa Kasprusia Stocha na cele pensjonatowe, pocz. jako dom parterowy, od 1926 piętrowy, 7 pokojów, 2 pomieszczenia gosp. Nazwa willi pochodzi z lat 20-tych i wywodzi się z sanskrytu ("atma" = dusza). Do 1930 mieścił się tu nie koncesjonowany pensjonat. W latach 1930-36 "Atmę" wynajmował kompozytor Karol Szymanowski, który tu stworzył m.in. III akt Harnasiów, IV Symfonię Koncertującą, II Koncert Skrzypcowy. Od II wojny światowej "Atma" była w użytkowaniu właścicieli i lokatorów. W 1972 z inicjatywy dziennikarzy warszawskich Zdzisława Sierpińskiego i Jerzego Waldorffa wykupiona dzięki składkom społecznym, w 1974 przekazana Muzeum Narodowemu w Krakowie, które stworzyło tu Muzeum Karola Szymanowskiego.

Zostało ono otwarte 6 III 1976 jako oddział Muzeum Narodowego w Krakowie. Jest to muzeum biograficzne. Pomysł zorganizowania takiego muzeum przedstawił w 1937 uczeń Szymanowskiego - Michał Kondracki.

Muzeum mieści się na parterze willi i prezentuje podstawowe informacje (na fotografiach i planszach) o życiu i twórczości kompozytora, ukazuje jego kontakty z Zakopanem i folklorem Podhala, gromadzi zachowane po nim rzeczy osobiste, zawiera także rekonstrukcję pracownię Szymanowskiego.

Poza informowaniem, muzeum zajmuje się także popularyzowaniem twórczości Szymanowskiego, m.in. poprzez koncerty, audycje muzyczne, sprzedaż płyt, nut i publikacji o tematyce muzycznej i zakopiańskiej. Muzeum przyczyniło się znacznie do ożywienia ruchu muzycznego w Zakopanem, zainicjowało powstanie Towarzystwa Muzycznego im. K.Szymanowskiego, rozpoczęło cykl comiesięcznych koncertów kameralnych "Wieczory w Atmie" i współuczestniczyło w organizowaniu dorocznych Dni Muzyki K.Szymanowskiego.

Kustoszem muzeum jest od początku Maciej Pinkwart.

L.Długołęcka, M.Pinkwart, Zakopane - przewodnik historyczny, Warszawa 1994; L.Długołęcka, M.Pinkwart, Zakopane od A do Z , Warszawa 1994; Agnieszka Grzegorczyk-Sikorska, Zbigniew Moździerz, Zabytki Zakopanego, informator turystyczny, Zakopane 1994.